Aktualności wolontariatu

 

Jak wygląda praca wolontariusza?

W naszej szkole od lat działa Szkolny Wolontariat skupiający osoby chcące pomagać innym. Jedną z nich jest Dominika Sztuk, która tak opisała jego działalność.

   

Nasz szkolny wolontariat organizuje wiele ciekawych przedsięwzięć. Opiekunem jest pani pedagog Aneta Cirocka, która swoim zaangażowaniem zachęca nas, wolontariuszy do wielu działań.  Organizujemy bardzo wiele akcji i to w różnych dziedzinach. Zbieramy karmę dla psów, nakrętki na sprzęt rehabilitacyjny oraz puszki aluminiowe. Oprócz tego regularnie chodzimy do przedszkola czytać maluchom bajki, pomagamy dzieciom w świetlicy odrabiać zadania domowe. Co roku organizujemy dyskoteki charytatywne, zabawy mikołajkowe w trzebiatowskich szkołach, Dzień Wolontariusza oraz Dzień Walki z AIDS. Bierzemy także udział w dorocznych akcjach, takich jak: Zostań dawcą szpiku, WOŚP i Góra Grosza. Nawiązaliśmy również współpracę z Domem Pomocy Społecznej w Jarominie, w ramach której pomagamy pracownikom w opiece nad pensjonariuszami, czasami po prostu dotrzymujemy im towarzystwa, rozmawiamy, opowiadamy dowcipy, co bardzo poprawia im samopoczucie. Ponadto bierzemy udział w zajęciach terapeutycznych, pomagamy dekorować ośrodek na różne okazje oraz współorganizujemy imprezy okolicznościowe na przykład Jasełka, Andrzejki czy Mikołajki.

Zachęcam wszystkich do członkostwa w wolontariacie, bo pomaganie innym to piękna sprawa, ucząca cierpliwości i wyrozumiałości.

Bawiliśmy się, pomagając innym!

Samorząd szkolny wraz z wolontariuszami zorganizował w szkole dyskotekę andrzejkową. Bawiliśmy się, pomagając najbardziej potrzebującym rodzinom z naszej gminy.


Biletem wstępu był produkt żywnościowy z długoterminową przydatnością do spożycia oraz artykuły z wyprawki szkolnej. Młodzież nie zawiodła! Już o godzinie 17:00 kosz został wypełniony po brzegi. Zebrane produkty zostaną przekazane do trzebiatowskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Nad bezpieczeństwem uczniów czuwali dyżurujący nauczyciele. Oprawę muzyczną zapewnili chłopcy z klasy IIa.

 

„Herbertowski Mikołaj” u najmłodszych!

Wolontariuszki ze szkolnego wolontariatu wywołały uśmiechy na twarzach najmłodszych. Z okazji Mikołajek zamieniły się w Śnieżynki oraz Mikołaja i udały się do najmłodszych dzieci z klas od pierwszej do czwartej w trzebiatowskiej Szkole Podstawowej Nr 1. Strój Mikołaja wzbudził niemałe zamieszanie...

Już od wejścia słychać było nowoczesny dzwoneczek Mikołaja odtwarzany z telefonu. Dzieci domyślały się, w jakim celu odwiedzili ich goście z Laponii i przyjęły ich bardzo ciepło. Rodzice aktywnie zaangażowali się w naszą akację, finansując upominki dla swoich pociech. Dzieci obdarowane prezentami chętnie pozowały do wspólnych zdjęć. Jednak na prezent trzeba było sobie zasłużyć, rozwiązując zagadki przygotowane przez Mikołaja. Spotkanie zakończono wspólnymi śpiewami mikołajowych piosenek oraz wręczeniem gościom własnoręcznie przygotowanych laurek.

 

 

 

„Pola Nadziei” z naszym udziałem!

Pola Nadziei to międzynarodowa kampania, która została zapoczątkowana przez Fundację Marie Cancer Care ze Szkocji. Każdego roku, w październiku, tysiące ludzi na całym świecie sadzi cebule żonkili przed szpitalami, urzędami lub szkołami na znak nadziei i solidarności z cierpiącymi na choroby nowotworowe. Przyłączyliśmy się do niej również i my we współpracy ze Stowarzyszeniem Hospicjum  Królowej Apostołów z Polic. Na skwerze, przed szkołą, posadziliśmy 400 cebul żonkili, mając nadzieję na wiosenny dywan żółtych kwiatów. W akcji czynnie wspierała nas dyrektor Jadwiga Jaworska wraz z opiekunem przedsięwzięcia pedagogiem szkolnym Anetą Cirocką. Sadzenie cebul poprzedziła filmowa prezentacja przedstawicielki hospicjum pani Sylwii Ryclaw, na temat działalności hospicjum stacjonarnego w Gdańsku oraz idei akcji „Pola Nadziei”.

Ale to nie wszystko. To dopiero początek akcji. Jej pierwszy etap. Drugi nastąpi na wiosnę, kiedy to będziemy kwiaty ścinać i kwestować w celu zebrania funduszy na prowadzenie opieki hospicyjnej. W podziękowaniu za datek dla hospicjum, darczyńcy otrzymają kwiat żonkila – symbol nadziei.

 

Zbieramy cebulki żonkili!

 

Pola Nadziei to międzynarodowa kampania sadzenia żonkili pod szpitalami, urzędami lub szkołami na znak nadziei i solidarności z cierpiącymi na choroby nowotworowe. Przyłączamy się do niej! Chcemy, aby na wiosnę, przed naszą szkołą, zakwitło mnóstwo żonkili. Szkolni wolontariusze wraz z opiekunem, pedagogiem szkolnym Anetą Cirocką, liczą na waszą pomoc w pozyskaniu cebulek. Możecie je wykopać z własnego ogródka lub kupić i przynieść do wychowawcy lub pedagoga szkolnego do 30 września.

W październiku będziemy je sadzić!

 

 

 

 

Tego jeszcze nie było!

Dziewczęta z klasy I Zasadniczej Szkoły Zawodowej włączyły się w działalność Szkolnego Klubu Wolontariuszy. Swoje zdobyte umiejętności w zawodzie fryzjerki zaoferowały pensjonariuszom Domu Pomocy Społecznej w Jarominie. Dla dziewcząt było to nowe wzywanie, ale przynoszące im ogromną satysfakcję.

Dziękujemy dziewczyny za waszą otwartość na drugiego człowieka

 

6 grudnia – Mikołajki!

 


Jak co roku wolontariuszki naszej szkoły w Mikołajki miały pełne ręce roboty.  Pomimo, iż akurat nawiedził nas orkan Ksawery nie był on w stanie powstrzymać  mikołajowych pomocników, którzy w trzech miejscach (w Pałacu TOK, na ulicy Daszyńskiego i na ulicy Kamienieckiej) uwijali się, aby umilić dzieciom ze Szkoły Podstawowej Nr 1 w Trzebiatowie ten wyjątkowy dzień. Oczywiście było czytanie świątecznych historii, zagadki  no i prezenty. Dla nas wolontariuszek liczy się jednak radość, jaką mogłyśmy sprawić dzieciom, poczucie satysfakcji, że możemy dać innym swoją uwagę i czas, a przy tym same się dobrze bawimy.

 

 

 

 

  


 

7 listopada 2013r. wolontariuszki SKW wraz z opiekunem p. Anetą Cirocką zorganizowały wyjazd do Kołobrzegu na film Macieja Pieprzycy „Chce się żyć”. Autorką poniższej recenzji filmu jest Justyna Sobutka .

Po czym można poznać dobry film? Po znanym reżyserze, chwalonym ośrodku filmowym? Po sławnych aktorach otoczonych przez całe stado fryzjerów, wizażystów, charakteryzatorów? A może po wspaniałych efektach specjalnych i zapierających dech w piersiach akrobacjach kaskaderów? Według mnie dobry film to taki, który wpływa na emocje i porusza serce widza. Łatwiej nakręcić komedię i rozśmieszać ludzi albo przestraszyć przy zgaszonym świetle na seansie grozy.. . Dużo trudniej wzbudzić prawdziwe współ czucie i empatię, szczególnie gdy chodzi o ludzi chorych, starszych, samotnych. Takie osoby są najczęściej niezauważane, pomijane i odpychane. Jeśli pokaże się problem szerszej publiczności i spotka się on z odzewem, to jest to sukces.

                Film Macieja Pieprzycy „Chce się żyć” pokazuje historię człowieka sprawnego intelektualnie, którego ciało jest więzieniem. Chłopiec urodził się z czterokończynowym porażeniem mózgowym, ale lekarze i specjaliści uznali go za „roślinę”. Mateusz nie może mówić ani chodzić. Czołga się po podłodze, niezdarnie porusza prawą ręką. Tylko jego rodzice wierzą, że z ich synem można się porozumieć. Lata lecą, a stan Mateusza nie poprawia się. Różni ludzie przewijają się w jego życiu, pojawiają się i równie szybko znikają zajęci własnymi problemami. Jego ojciec umiera, matka się starzeje, brat zostaje marynarzem i podróżuje po świecie, a siostra zakłada własną rodzinę. Poziom samotności osiąga apogeum, gdy Mateusz trafia do ośrodka dla upośledzonych umysłowo. Mężczyzna jest tam nieszczęśliwy. Oprócz matki odwiedzają go wolontariusze.

                 Wszystko zmienia się gdy Mateusz odkrywa sposób na komunikowanie się ze światem. Służą mu do tego oczy i alfabet Blissa. Jest to ciąg obrazków, którym odpowiadają odpowiednie słowa. Sparaliżowany człowiek łączy słowa w prymitywne zdania mrugając na „tak”, gdy obrazek odpowiada słowu, który chce przekazać. Mateusz i jego bliscy odzyskują nadzieję. Mężczyzna nareszcie może powiedzieć, co czuje i myśli. Pierwsze jego zdanie brzmi: „Nie jestem rośliną”. Rodzina odzyskuje spokój.

                Prawdziwa historia Mateusza opowiedziana jest w filmie w sposób poruszający, ale także okraszona jest zabawnymi dialogami. Film tak bardzo wciąga, że widz ma wrażenie, że jest naocznym świadkiem walki Mateusza z niepełnosprawnością oraz problemami życiowymi takimi, jak pierwsza miłość tęsknota, samotność. Na uwagę zasługuje rewelacyjna gra Dawida Ogrodnika, który wcielił się w postać bohatera.  Film został obsypany nagrodami: zdobył Grand Prix dla Najlepszego Filmu, Nagrodę Jury Ekumenicznego i Nagrodę Publiczności Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Montrealu, zaś na Gdynia Film Festival zdobył Srebrne Lwy i Nagrodę Publiczności.

 

                Kto jeszcze nie widział filmu – zachęcamy do obejrzenia. My widziałyśmy i jesteśmy pod silnym wrażeniem.  Justyna, Beata, Oliwia z SKW.


Dzień marchewki w przedszkolu. W dniu 31 października 2013r. Justyna i Marlena przy okazji czytania bajek przedszkolakom miały możliwość udziału w wesołym przedszkolnym święcie „Dzień Marchewki”.  Możliwość uczestniczenia w różnych przedszkolnych zajęciach pozwala wolontariuszkom poznać pracę z dziećmi, rozpoznawać swoje możliwości i predyspozycje, a także dostarcza dużo radości i satysfakcji.

Beata i Oliwka, nasze uczennice, już drugi rok czytają dzieciom bajki w Przedszkolu Publicznym w Trzebiatowie przy ulicy Waryńskiego. Tym razem w grupie trzylatków przedstawiły dwie bajki „Złotowłosa i trzy niedźwiadki” oraz „Kot w butach” Miały także możliwość obserwować dzieci w trakcie zabaw. Obcowanie z dziećmi jest dla nich ciekawym i twórczym doświadczeniem. 

 

 


Beata i Oliwka, nasze uczennice, już drugi rok czytają dzieciom bajki w Przedszkolu Publicznym w Trzebiatowie przy ulicy Waryńskiego. Tym razem w grupie trzylatków przedstawiły dwie bajki „Złotowłosa i trzy niedźwiadki” oraz „Kot w butach” Miały także możliwość obserwować dzieci w trakcie zabaw. Obcowanie z dziećmi jest dla nich ciekawym i twórczym doświadczeniem

 Kącik Przedsiębiorcy

 

Fundacja
Zbigniewa Herberta

Klub
Herbertowskich Szkół

Poradnia dla osób 
z problemami narkotykowymi